“တမာနုချိန်”
(ရသစာတမ်း) ဇန်နဝါရီ ၁၁၊ ၂၀၂၆။ တဆောင်းနှောင်း၍ တနွေစသော် တမာတို့နုချိန်ကိုရောက်ရှိခဲ့သည်။ တမာနုချိန်ရောက်တိုင်း ဆရာမြသန်းတင့်၏ တမာနုချိန်စစ်တမ်း ကိုသတိရမိသည်။ တကယ်တော့တမာနုချိန်တွင် အညာမြေဆီက အရှက်နှင့်အသက်လဲခဲ့ရသည့် မိန်းမပျိုလေးကို
“သရက်ဖူးချိန်”
(ရသစာတမ်း) ဇန်နဝါရီ ၅၊ ၂၀၂၅။ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာတင် သရက်ဖူးကလေးများ ကြွေသူကြွေလို့၊ ဝေသူဝေလို့။ သတိမထားလိုက်ခင်မှာပင် သရက်ဖူးအချို့ကြီးရင့်သွားသလို၊ သရက်ဖူးနုလေးများလည်း လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ဖူးသစ်လို့လာကြပြန်ချေသည်။ ကျွန်တော်နေသောမြို့တွင် သရက်ပင်တန်းများမရှိသော်လည်း
“လေးကေ့ကော်၊ မဲဆောက်၊ ပြည်တော်ဝင် အမတ်သုံးယောက်”
(ရုပ်ပုံလွှာ) ဒီဇင်ဘာ ၁၄၊ ၂၀၂၅။ အညာသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်ရည်အတိုင်း အညိုဘက်ယိမ်းနေတဲ့ သူ့အသားအရေက အခုတော့ အမည်းဘက် ပိုလွင့်လာသလို။ ဗီဒီယိုကောမှာ သူ့ရဲ့နောက်ကျော မြင့်မြင့်မားမား ရပ်နေတဲ့
“မိစ္ဆာ ကျိန်စာ”
(အက်ဆေး) ဒီဇင်ဘာ ၆၊ ၂၀၂၅။ နေကောင်းရဲ့လားအဖေ။ ဒီမေးခွန်းကိုမေးလိုက်တော့ အဖေ့ဆီက ရဖူးနေကျအတိုင်း သရော်ပြုံးတစ်ချက် လက်လာမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်အလွတ် ရနေတယ်။စိတ်မရှိပါနဲ့အဖေ။ လေဖြတ်ထားလို့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းလှူပ်မရတော့တဲ့လူနာတစ်ယောက်ကို မမေးသင့်တဲ့မေးခွန်းမှန်း
“တစ်ဖက်ပြတ် အိပ်မက်ဆိုး” (လူမှုဘဝ)
“အဖေတစ်ယောက်ရဲ့ သူ့သားအပေါ် ထားတဲ့ရည်မှန်းချက်က သူလို စစ်သားမဖြစ်ရင်ပြီးရော ဘာဖြစ်လို့ သူ့မိန်းမက ပြန်ပြောလေတော့ စစ်သားအရင့်အမာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ စစ်တပ်အပေါ် သဘောထားကို ရွာကလူတွေ အံ့ဩကြတယ်။” (ကောက်စာ) ဒီဇင်ဘာ
“တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ညရဲ့ခါးဆိမ့်ဆိမ့်အရသာ”
(ရသစာတမ်း) နိုဝင်ဘာ ၄၊ ၂၀၂၅။ စက်ဘီးနင်းလာရင်း လမ်းဘေးဝဲယာတစ်လျှောက်က အဝါရောင်ပန်းပွင့်ပန်းခိုင်လေးတွေကို ကြည့်ငေးနေမိ၏။ ပန်းရဲ့ရနံ့ကတော့ ကျွန်တော့်အထင် စိမ်းဆတ်ဆတ်ကလေးပါပဲ။ စောပွင့်တဲ့အပင်တွေက သီတင်းကျွတ်လလောက်ကတည်းက ပွင့်နေကြသည် ထင်၏။
“ပြည်တန်ဆောင်တိုင် ရနံ့ ရှိသေးလား”
(ရသစာတမ်း) အောက်တိုဘာ ၂၃၊ ၂၀၂၅။ “တစ်ချိန်က ပွဲတန်ဆောင်တိုင် ညတစ်ည ကျွန်တော်ငိုတော့ အဖေရှာနေတာ ကစားစရာ လိုချင်တာ ဘုရားစောင်းတန်းကဂစ်တာ…။ သီချင်းသံလေးနားထဲအရောက် အတောင်ပေါက်လာသလို ကိုယ့်စိတ်က
လွမ်းစရာကောင်းတဲ့မြို့
(#ရသစာတမ်း) ဩဂုတ် ၃၀၊ ၂၀၂၅။ ၁။ ဒုတိယအကြိမ် အကျဥ်းထောင်က ပြန်လွတ်လာပြီး နာရီပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ဇာတိမြို့နဲ့ ချစ်ရတဲ့မိသားစုကို ကျောခိုင်းပြီး လွတ်မြောက်ရာအရပ်ဆီ ခရီးနှင်ထွက်ခွာခဲ့ရတာ တစ်နှစ်ဆိုတဲ့
“သုံးနှစ်သုံးမိုးလွန်သော် သူတို့အိမ်ပြန်ရောက်ကြသည်”
(ရသစာတမ်း) ဩဂုတ် ၆၊ ၂၀၂၅။ အိမ်ရဲ့အဝေးမှာ သုံးနှစ်ရှိခဲ့ပြီ။ အိမ်ကိုမေ့သည့်နေ့ရယ် တရက်မှမရှိ။ အိမ်ကိုပြန်ဖို့ကြိုးစားမိသည့် နေ့ရယ် အကြိမ်ကြိမ်ရှိခဲ့သည်။ အိမ်လွမ်းသူ သီချင်းကို နားမထောင်ရဲ။ မျက်ရည်တို့စို့တက်လာသည်ကြောင့်
ဩဇာသီးချိန်ပြည်အလွမ်း (ရသစာပေအသံလွှင့်အစီအစဉ်)
#ရသစာပေအသံလွှင့်အစီအစဉ် ပြည်မြို့၊ တစ်ချိန်က နှစ်ထပ်သင်္ဘောကြီးတွေဝင်ထွက်သွားလာစုန်ခဲ့၊ ဆန်ခဲ့။ အညာကုန်တွေပေါခဲ့။ ဧရာဝတီမြစ်ဟာ လှပညှင်သာစွာစီးရင်း စတုတ္ထမြစ်ကျဉ်းတို့လည်းဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရာ။ သြဇာသီးများချိုမြိန်ခဲ့ရာ။ အဝါရောင်သုံးဘီးကားတွေ ဆူညံသံပေးရင်း ကာဗွန်ဒိုဒ်အောက်ဆိုဒ်တို့ မှုတ်ထုတ်ရာ။ ခွာသံပြင်းပြင်းနဲ့
